foto maquette plan herinrichting Kloostergronden

Leider ist der Eintrag nur auf Niederländisch verfügbar. Der Inhalt wird unten in einer verfügbaren Sprache angezeigt. Klicken Sie auf den Link, um die aktuelle Sprache zu ändern.

Munnikhof herinrichting  (11)

De voorgeschiedenis.

In 2013 verzocht de dorpsraad van Vrouwenpolder de toen in ons dorp woonachtige kunstenaar Klaas-Henk Blonk te onderzoeken waar in Vrouwenpolder een kunstwerk geplaatst zou kunnen worden. Na overleg kwam het parkje „de Munnikhof“ als meest logische plaats uit de bus. Voor het kunstwerk gerealiseerd kon worden verhuisde Klaas-Henk en werd het stokje doorgegeven aan collega kunstenaar Wytske Zwetsloot. Een nieuwe, enthousiaste groep Vrouwenpoldernaren richtte de vereniging Kunst En Cultuur Vrouwenpolder op en ging met het idee aan de slag.

In 2014, het jubileumjaar van Vrouwenpolder, kwam veel van de rijke historie van Vrouwenpolder boven water en tijdens de jubileumviering werd een lezing en workshop gegeven door kunstkenner Nico Out.
In een maquette konden Vrouwenpoldernaren hun gedachten vormgeven. Uit de overvloed aan ideeën heeft de vereniging Kunst En Cultuur Vrouwenpolder de meest voorkomende uitgewerkt. Hieruit ontstond een ontwerp dat in een gezamenlijke bijeenkomst met de omwonenden van de Munnikhof is gepresenteerd.
Het plan is daarop aangepast, waarbij rekening gehouden is met de wensen van de omwonenden.
Dit verbeterde plan is voorgesteld aan de dorpsraad van Vrouwenpolder en de gemeente Veere.
De gemeente en de dorpsraad reageerden bijzonder enthousiast. Ook het Centrum Beeldende Kunst Zeeland is zeer positief. Het SCEZ ( Stichting Cultureel Erfgoed Zeeland ) ziet goede mogelijkheden om een „Zeeuws Anker“ in het parkje te plaatsen. De afdeling Archeologie van de gemeente Veere is naar aanleiding van dit plan voornemens de fundamenten van de kapel op te knappen en beter te beschermen.
De Koninklijke Nederlandse Heide Maatschappij begeleidt het proces. Het „Kloostergronden project“, zoals het in de wandelgangen is gaan heten, dingt nu mee naar de „Kern met Pit prijs“.

Het ontwerp.

Het uitgangspunt is dit parkje een sfeer van rust te laten ademen. Het moet een plekje worden waar Vrouwenpoldernaren elkaar kunnen ontmoeten en op een plezierige manier kunnen samen zijn.
Nu Vrouwenpolder weer deel uitmaakt van de Compostella route is het ook een plek waar de Compostellagangers iets van de historie van Vrouwenpolder kunnen leren kennen.
                                   
Bij een klooster hoort een kruidentuin. Deze komt in het klein terug tussen de gemetselde muurtjes. In de kruidentuintjes komen hier en daar houten sokkels waar in een wisseltentoonstelling kleine kunstwerkjes kunnen staan. Ook is voorzien in een kleine waterpartij waar water geput kan worden om de kruiden te verzorgen.
Op een van de muurtjes komen drie Romaanse bogen te staan met daarin afbeeldingen die met het klooster te maken hebben. De afbeeldingen zijn een kruiwagen met schop- de monniken zorgden dat hier de dijken aangelegd werden -, een boek met ganzenveren om te schrijven – de monniken kopieerden bijbels – en een afbeelding van de pelgrimspenning en de Vrouwe.

Naast de muurtjes is ruimte voor een zeven-paden labyrint in de vorm van steentjes in het grasveldje als pad van bezinning. Bij de ingang van het parkje is voorzien in een klapbank waar met een druk op een knop een stukje van de Vrouwenpolderse geschiedenis te horen zal zijn. ( Zeeuwse Ankerplaats )
Boven dit bankje komt een dakje om iets terug te brengen van de bescherming die het klooster vroeger bood. Bomen, hagen en struiken zullen worden ingepast in het plan.

De vereniging Kunst En Cultuur Vrouwenpolder